Bit Palas...

Bugünlerde Elif Şafak'ın Bit Palas adlı romanını okuyorum.Yazarı ilk olarak Pinhan isimli romanıyla beraber tanıdım ve okuduğum her kitabıyla hayranlığım daha da arttı.Kendisi birçok olumsuz eleştiriyle karşılaşmış olsada seviyorum kitaplarını.Evet birçok edebiyatçıdan farklı olarak kendisini etkin bir şekilde pazarlıyor.Ancak ne yani bir edebiyatçının gözümüzdeki değerini büyütmesi için sefalet  ön koşul mu olmalı?Bence hayır.
Her neyse ben kitaptan söz etmeye devam edeyim...
Kitapta birbirlerinden tamamen farklı hayatlara ve bakış açılarına sahip olan apartman sakinlerinden bahsediyor.Bunun yanısıra tüm bu farklı yaşamları birbirleriyle çok iyi bir şekilde ilişkilendirerek kitabı zevk ve merakla okumamızı sağlıyor.

Kitabı okurken etkilendiğim bir bölümü burada sizlerle paylaşmak isterim;
"Denizin kıyısında durmuşuz.Ayaklarımızı suya dalmışız Ethel.Sen diyorsun ki 'şu ilerideki ellibeşinci dalgaya yüzelim birlikte.Bak o dalga ne kadar güzel!'Ben de 'hangisi?' diye soruyorum.Daha sorumu bitirmeden yer değiştirmiş oluyor senin işaret ettiğin dalga.Bak artık söylediğin yerde değil.Elli beşinci değil de otuzbeşinci olmuş şimdi.Giderek yaklaşıyor.Yani zaten o bu tarafa geliyor.Gelirken de elbet bir şeyler getiriyor yanında.Şimdi önünde iki seçenek var.Ya atlayacaksın denize,dalgaları filan unutup,sen de bir katre olacaksın onun içinde.Ya da kıyıda durup,bekleyeceksin.Dalgaların kıyıya vurup,parçalanmasını seyreyleyeceksin.O zaman da onlar birer katre olacak gözlerinin önünde.İki türlü yaşanır hayat eğer bir şeye benzeyecekse.Ya kendini yok edeceksin hayatın içinde,ya da hayatı yok edeceksin kendinde."

Umarım bizler giderek değeri artan bi hayatın içinde mutlu mesut yaşarız:)...