herkes mi mutsuz,herkes mi mutlumtrak

Dün telefonda görüştüğüm arkadaşım mutsuzdu,bugün mailleştiğim arkadaşım yine mutsuz.Kimi görsem mutsuz.E kimi de mutlu tabii.
Bu günlerde mesela, mutlu olmam için elimde sağlıklı olmak dışında pek bi neden de yok.
O kısmı artık sebepler dışına itelim."Mutlu  olmamak için sebep yok sağlığım yeter gerisi gelir."E tamam evet gelir illa ki gelecektir de ama hadi onu bi tarafa bırakalım.
Ben evet sürekli mutlu geziyorum,baktığım zaman aslında gidişattan hoşnut da değilim ama mutlu olmam gerektiğine inanıyorum.
Sanki mutsuz olup sürekli suratım düşük gezersem işlerin gerçekten daha da beter sarpa saracağına inanıyorum.Bu gerçeği de bu konu üzerinde düşünmeye başladığımda  farkedip sonra ilk gördüğüm çöp tenekesine fırlatıp atıyorum.
İşin aslı ben bu mutluluk-mutsuzluk haliyle fazlasıyla cebelleşiyorum.Bu yüzden psikoloji ve kişisel gelişim kitaplarını da okumaya gayret ediyorum.
Hayatımızda galiba mutsuz olmak için onlarca yüzlerce neden var.Ama şu hayatı "zevkle" yaşanır kılmak için de bazen bu nedenleri görmezden gelmeyi başarmak gerekli.Hatta her zaman.Görmezden gelmek derken bunun sorunların üstünü örtmek olarak algılanmasını da istemiyorum.Sorunlarımızı çözmek için mücadele verelim.Ama "vah benim çileli başım" moduna girmeyelim yeter ki...
Çünkü şöyle de birşey var ki hayatımızda bi konuda mutsuzsak diğer taraftan illa mutlu oluyoruz.Hayatımızın birçok alanında eminim böyle örnekler vardır.
Mutsuz,düşük suratla gezmektense bardağın dolu tarafından bakıp mutlumtrak gezmek bile iyi olacaktır diye düşünüyorum.
Ben mi? Ben yine de çok mutluyum.
Neden mi? Bilmiyorum....